Gry casual to termin używany w stosunku do gier tworzonych z myślą o wszystkich użytkownikach (nie tylko wyrafinowanych graczy), dlatego gry tego typu powinno dać się łatwo zainstalować, powinny posiadać intuicyjny interfejs oraz wielkość plików nie powinna być za duża (dystrybucja gier casual opiera się na przekazie drogą elektroniczną, dlatego wielkość plików nie powinna przeszkadzać w szybkiej transakcji pomiędzy wydawcą a potencjalnym użytkownikiem). Obecnie przyjmuje się, że plik instalacyjny powinien oscylować w granicach 25-50 MB.

Najbardziej popularnym formatem plików muzycznych jest oczywiście MP3, jednak format ten nie jest najlepszym rozwiązaniem dla gier typu casual. Niski stopień kompresji, opatentowana technologia i słabsza jakość dźwięku, w porównaniu chociażby z formatem OGG, zmusza producentów gier do zrezygnowania z tego rozwiązania.

Jeśli ktoś używa standardowego oprogramowania w produkcji muzycznej (Cubase, Fruity Loops itp.), może użyć formatu OGG Vorbis. Vorbis to stratny kodek dźwięku, który w połączeniu z kontenerem OGG pozwala na bezproblemowe zaimplementowanie tej technologii w dowolny silnik gier. Format ten jest obecnie bardzo popularny.

Całkowicie inną metodą, rozwiązującą głównie problem wielkości plików, jest użycie utworów powstałych za pomocą trackerów - muzyka trackerowa. Proces tworzenia muzyki za pomocą trackerów polega na wpisywaniu nut w odpowiednie ścieżki. Każdemu instrumentowi przypisana jest próbka dźwięku (lub kilka próbek dla różnych artykulacji tego samego instrumentu), czyli tzw. sampel, za pomocą którego możliwe jest uzyskanie kompletnej tonacji dźwięków. Oczywiście, jeśli użyjemy dużej ilości instrumentów lub artykulacji danego instrumentu, nasz utwór przestanie cechować się małą pojemnością, ale i na tę wadę znaleziono rozwiązanie.

Format MO3 łączy w sobie wszystko co najlepsze w kodeku Vorbis i muzyce trackerowej - wysoka jakość dźwięku, duża kompresja dźwięku oraz możliwość użycia próbki dźwięku. Metoda działania formatu MO3 jest bardzo prosta - próbka dźwięku jest przekształcana za pomocą kodeka Vorbis i używana tyle razy, ile razy występuje dany sampel w utworze.